Nieuw – Zeeland Einde ( bijna )

Nou mijn (wereld?) Reis zit er bijna op. Echte Wereldreis is het niet geworden met maar 2 of ( 4 landen als je de luchthaven stops meetelt ;) ). Ver was het in ieder geval wel.

Laatste tijd mijn weg naar het Noorden verder opgepikt. In Nelson heb ik mijn auto ( remmen ) laten maken en ben ik doorgereden naar Paynes Ford. Daar is een klimmerscamping.
Heerlijk, je weet waarom je klinkt, de ene mafketel is nog gekker dan de andere. Ik ontmoete een vriend waarmee ik had geboulderd in Castle Hill en ging nu met hem klimmen. Op dag 1 een paar Duitsers ontmoet en alle andere dagen waren we dus met minimaal 4 personen. Zo makkelijk gaat dat. Een dag op het kamp gaat ongeveer op deze manier.

IMG_1177.JPG

 

 

 

 

 

1. men staat op.
2. Doet wat yoga en strekt zich wat ( of gaapt en kijkt naar de dames die yoga beoefenen )
3. Eet een banaan en wat brood  en begint zich langzaam klaar te maken voor klimmen.
4. om 10 uur op zijn vroegst loop je gezellig keutelend naar de klimwand alwaar je vertoefd tot 6 of 9.
5. Terug gekomen op kamp, ga je wat slacklinen,  salto’s maken, muziek instrumenten bespelen en frisbeeen . Soms wordt er geprobeerd een combinatie te maken van al deze factoren. Zo is het 1 persoon gelukt om terwijl hij op een slackline een salto achterover maakte ook nog een frisbee weg te gooien! ( NICE ! )
6. Daarna ga je bij het kampvuur stoere of enge verhalen over klimmen vertellen en soms ook nog het hele leven analyseren in een hippie stijl.
Zo gaat het dag in dag uit. Kom je geweldige persoonlijkheden tegen en kan je er dus zoals sommigen maanden blijven.
Ik had daarvoor de tijd niet maar leuk was het zeker.

Nog 1 voorbeeld, er is een befaamde route waarbij je dus in een dak klimt 30m boven de grond. Bijna op het einde van de route zit een gat zo groot dat je er 2 benen in kunt steken en dus met je handen vrij kunt hangen.
Dit wilde ik natuurlijk doen, behalve dat het die dag stortregende. Elk normaal mens had dus het plan opgegeven. Zo werkt dat dus niet, Hup gewoon in dat dak, terwijl het stortregent en de grepen nat zijn.

IMG_1196.JPG IMG_1203.JPG

 

 

 

 

 

Zolang je maar die foto hebt!
en yes ik heb hem!!

P1000160.JPG

 

 

 

 

 

Op de terugweg zagen we ineens dat r weer een slackline boven het water hing. Elk normaal mens zou het niet in zijn hoofd halen om terwijl het koud en regent het gaan te proberen over een koord te lopen die boven water is.
Volstrekt logisch, behalve voor lennart en zijn mede klimmers.  Let check it out, dude! Sure ! Wat begon als kijken naar de lijn,  – springen naar overkant met 2 camera’s in je hand – terugspringen naar uitstekend rots en hopen dat je het kan houden of je valt in het water – eindigde in boxers slacklinen, terwijl niemand dit kan! Nogmaals elk normaal mens had gezegd je bent gek, waarom zou je als het regent en koud is proberen over een lijn te lopen. Geen idee, omdat het kan? Deze mensen stellen geen vragen maar proberen en hebben hiermee zo’n lol dat we vergeten dat wat we doen misschien niet het meest “normale” is. Nee, niemand heeft de overkant gehaald, het record van ons was 7 stappen ( nog niet eens halverwege) maar we hebben lol gehad!

PC120123.JPG

P1000202.JPG

 

 

 

 

 

Omdat ik een planning had, vertrokken naar Blenheim… Ja, dit moest ik doen van mijn Tante. Er komt namelijk veel goede wijn vandaan.
Zo gezegd zo gedaan, en heb ik een hopelijk heerlijke wijn voor mijn Tante opgepikt bij Cloudy Bay. Om stiekum een andere wijn daar veel lekkerder te vinden maarja… bagage problemen.. anders had ik heel wat meer meegenomen. Na een proeverij van een uur en stiekum wat crackertjes als ontbijt meesnoepen terug naar het Noorder-eiland. 3 uur lang met een amerikaans echtpaar die mij een leuke maar aparte jongen vond! :) ( goh )

IMG_0004.JPGIMG_0024.JPG

 

 

 

 
Weer geprobeerd om de Tongarian crossing te doen en weer was het weer slecht, doorgereden naar de moeder van een jongedame die ik heb ontmoet met Olaf in Bangkok en daar gebleven voor 2 dagen om vervolgens vanochtend in Auckland mijn auto proberen te verkopen. So far noluck maar dat komt wel goed. Afhankelijk of ik mijn auto morgen verkooop of niet staat er nog 1 trip op de planning en mocht ik hem verkopen ga ik naar great barrier island voor een weekje. Dan is het al weer tijd om naar Nederland te komen.

IMG_0054.JPG

IMG_0059.JPG

 

 

 

 

 

 

Groetjes tot dan!

 

7 Comments

Filed under Uncategorized

New Zealand – Deel 3

Lennart en auto’s het is geen goede combinatie. Ik denk dat ik maar een helikopter brevet ga halen. Lijkt me ook een stuk pratischers met al die file’s. File’s bestaan eigenlijk niet in Nieuw-zeeland. Ja, soms is het drukjes in Auckland rond 5 uur. Nou de A4 kan daar nog wel wat van leren….
De auto heeft een lekkende rem, stuurbekrachtigingsband is geknapt ( ik had er juist een andere garage naar laten kijken en die zeiden dat de band nog hardstikke goed was..  60 nzd dollars voor het bekijken van de band en 2 weken later knapt hij …… ) en er zit een verkeerde band op de waterpomp… De auto moet eigenlijk nog maar 15 dagen uithouden maar ik wil ook geen auto verkopen die gevaarlijk is voor iemand anders. Misschien moreel goed maar slecht voor je $$$. Achja het regent nu hier toch.

IMG_0987.JPG

 

 

 

 

 

 

Gelukkig brengt de auto me wel op mooie plekken.

Wat heb ik gedaan de afgelopen tijd, nou vooral veel geklommen in Wanaka. Genoten van goed weer en heerlijk relax leven. Ik kom nu in het inet cafe erachter dat ik mijn andere sd kaart in de auto heb zitten met enkele mooie foto’s. Dat is dan balen voor jullie. Heb nog een dag een fiets gehuurd om te gaan downhillen in de bossen van Wanaka erg spannend en vermoeiend. Ik kreeg mede door het goede weer soms meer zin om op een bankje te gaan zitten en te gaan genieten van het goede weer. Maarja daar betaal je dan weer geen 30,- nzd dollar voor.. Dus toch maar weer op de fiets gestapt om verder te komen.

IMG_0946.JPG

 

 

 

 

 

 

Op de dag dat ik eigenlijk wilde vertrekken uit Wanaka ging mijn koppelingskabel lekken. Het probleem hier is dat alle auto’s die 10 jaar of ouder zijn weggeschipt worden naar china om schroot van te maken. Dus niks spareparts… Nieuwe kabel maken en dat kost dan weer wat extra… Nouja Na 2 dagen toch uiteindelijk een nieuwe kabel gekregen en snel op weg. In de tussentijd moest ik toch maar iets doen om de tijd te doden. Tja, wat doe je dan…? Ik ben maar uit een vliegtuig gesprongen. Skydiven, helemaal te gek. Heel raar gevoel maar eigenlijk totaal niet eng om uit een vliegtuig te springen 3700m boven de grond! Dat gaan we misschien nog wel vaker doen. Geweldige uitzichten omdat ik alleen wilde springen op een perfecte dag, en een perfecte dag was het! Zo kan je dus enkele honderde kilometers ver kijken en zie je de hoogste berg van Nieuw-zeeland. Erg indrukwekend. Nog een grappig detail, instructeur zei dat we een staande landing gingen maken en als hij Yes, zou roepen ik moest gaan staan. Alleen was ik  meer dan een kop groter en reageerde ik iets te adrem. Gevolg was dat ik mijn instructeur als een rugzak op mijn rug had en hij met zijn voeten boven de grond bungelde.

IMG_0936.JPG

 

 

 

 

 

 

De dag erna wilde ik de Copland track doen, volgens de DOC ( zie vorige bericht ) was het onmenselijk om het in 1 dag te doen. De tijd volgens de DOC was 6 – 7 uur voor een enkeltje. Echter 3 uur en 45 min later stond ik bij de hut. Snel de hot watersprings in. Erg mooi maar ook erg vervelend. Er stond namelijk weinig wind en dan heb je dus veeeeel last van zandvliegen… Na 20 min was ik het zat en snel eruit gegaan. Nog even staan kletsen ( goh  ) met de huttenwaard en toen terug naar de auto.. ( 3 uur en 40 min )  Erna nog snel de Fox glacier opgerend met een Nederland om wat foto’s te maken en doorgereden naar Jade museum. Via een andere lifter die ik had opgepikt gehoord over de beste plek om te kayakken. Dit dus voor 2 dagen gedaan en dat was wel weer tof. Persoonlijk vind ik zoiets enger dan skydiver want de kracht van water blijft indrukwekend. Gelukkig maar 1 x hoeven te zwemmen omdat ik een inschattingsfoutje maakte bij een iets te grote golf :) . Nu ben ik onderweg naar een klimmerscamping maar raak ik stiekum in tijdnood omdat ik ben gaan varen en nu 1 dag weer vastzit om mijn auto te laten maken. Daarnaast wil ik  tijd  hebben om mijn auto te verkopen, maar zo gaat dat nu eenmaal in het leven. Keuzes maken moet je altijd. Mijn keuzes zijn meer van luxere aard dan de meeste mensen om me heen. Althans zo denk ik maar en prijs ik dus mezelf gelukkig. Want zo voel ik me wel dat ik dit alles mag meemaken.

IMG_1050.JPG IMG_0977.JPG

 

 

 

 

 

 

De 28e vlieg ik alweer terug, maar ik heb al weer genoeg plannen voor andere vakantie’s.

Groetjes uit Nelson

 

Ps. Album Nieuw – zeeland deel 2 heeft nieuwe foto’s.

1 Comment

Filed under Uncategorized

Klimen in nieuw zeeland

Ja, Marye is weg fijn thuis dus ik kan gaan klimmen ;) .

Dat heb ik dus ook de afgelopen weken veel gedaan. Eerst naar Castle Hill een bouldergebied met 5000 problemen.Leuk gebied, soort camping waar alle klimmers vertoefden maakte de avonden altijd gezellig. Gebied bestaat uit Limestone, maar wel een erg jonge versie hiervan. Dat betekent dat het gesteente heel zacht is. Goed voor wrijving als je de eerste persoon bent die op het blok klimt. Als nummer 12000 is het soms een stuk moeilijker omdat het erg glad is.

Mijn oog viel op een route, Usurper een 6b+. Nou dat heb ik geweten, 3 sessies 10+ vallen later stond ik trillend boven. De route is geweldig mooi, alleen superhard en slecht te beveiligen. Mijn klimmaatje eindigde met zijn lichaam tussen 2 blokken en had hierdoor een mooie schram over zijn hele borstkas opgelopen. Leuk dat klimmen … :)

Na een aantal dagen geboulderd te hebben met wat Australiers had ik met Dave uit Thailand en zijn vriend Jim afgesproken om wat te gaan wandelen. Eerst maar naar Avalance peak,  gesloten volgens de doc maar goed via een ander pad toch nog omhoog gekomen. De Kia’s (bergpapagaaien ) zijn erg brutaal en volgen ons gewoon. Ze zouden bang moeten zijn voor de mens maar ze zijn er achter gekomen dat toeristen nogal graag voedsel uitdelen. Met de snavels kunnen ze echter je ruit breken en ruitenwissers aftrekken. Aangezien avalance path toch wel erg doenbaar eruit zag, toch maar omlaag gerend via de sneeuw.

IMG_0817.JPG

 

 

 

 

Dag erna samen met Dave Mt Aicken gedaan, zou erg gevaarlijk moeten zijn. Want om 1 of andere reden lopen toeristen zo maar de afgrond in. Daarom wordt hij nu niet meer aangeraden voor toeristen. Erg leuke toch en na 6 uur weer terug op de grond. ( van 800 – 1960 – 800 meter ). Heerlijk weer.  Groot kampvuur gebouwd en samen met Dave die wel gitaar kan spelen en zingen de andere toeristen “vermaakt”.

IMG_0837.JPG

 

 

 

 

Laatste dag en we gaan klimmen, ik kan mijn route nu eindelijk uitklimmen!! Gelukkig maar. Neem afscheid van Dave en Jim en ga ze weer zien in Wanaka.

Omdat Marye en ik de eerste keer in Wanaka naar internet cafe gingen om te kijken waar we goedkoop konden slapen wist ik dat de eigenaar ook klom. Hele aardige vent en ik eindig steeds met hem klimmend. Sommige dagen ontmoet ik andere mensen en klim ik met hen. Ondertussen zitten er al grote gaten in mijn klimschoenen maar de prijs van klimschoenen is hier zo duur dat ik weiger nieuwe te kopen ( 2 x zo uur als in NL ). Ondertussen zit ik dus grote tenen dik in te tapen. Slapen doe ik nu op een camping, dit maakt mijn vakantie toch een stuk leuker. Wildkamperen met Marye was zeker geen straf, maar als je het in je eentje doet is het wel erg saai. De camping is erg goedkoop maar heeft goede douches en is erg gezellig. Daarnaast heb ik nog een dag onkruid gewied en daarvoor mocht ik 8 dagen gratis staan. Door die verandering van wildkamperen naar camping merkte ik dat ik ook weer meer plezier kreeg in het reizen. Ik heb gewoon mensen om me heen nodig die ik kan vervelen met mijn eindeloos geklets.

IMG_0861.JPG

 

 

 

 

Volgens mijn eigen planning blijf ik nog maar 2 dagen in Wanaka maar omdat ik nu een berggids heb ontmoet blijf ik misschien wat langer, kan ik nog wat van leren. ( althans dat hoop ik ). Daarnaast wil ik nog een keer mountainbiken en skydiven mocht het stralend weer zijn. Daarna via een omweg naar Nelson waar een ander groot  klimgebied is met een klimmers camping. terug naar het noordereiland en paar wandelingen maken. Moeder ontmoeten van een jongedame die ik heb ontmoet en daar wat paardrijden en auto proberen te verkopen in Auckland. Tijd gaat snel als ik mijn planning zo zie.

Groetjes uit Wanaka

8 Comments

Filed under Uncategorized

New Zealand – part 2

Zo wat lig ik achter, of wat kan een mens veel doen in 2 – 3 weken.

Vanuit het vulkanische gebied naar Mordor gereden. Ja, dat gebied uit LOTR. De berg Mount Doom of Mount Ruapehu. Deze is gewoon te beklimmen zonder dat trollen of orcs je komen opeten. Dus wij hardstikke vroeg vertrokken om de wandeling te maken ( wekker om 5:30 ). Moesten we wachten omdat de DOC kantoor nog dicht was. ( DOC is soort staatsbosbeheer maar dan cooler ). Vervolgens 2 Israeli’s ontmoet die de toch ook wilde gaan doen en gaan lopen. Ja het gaat stormen maar rond 6 uur ‘s avonds. Het was nog 10 uur dus dat moest wel goedkomen.

zie foto:

IMG_0195.JPG

 

 

 

 

 

Dat vrouwen dus niet te vertrouwen zijn bleek dus maar weer. Want om 11 uur liepen we in een storm. Verse sneeuw was gevallen en sommige palen die de weg markeerden van 1,5 m hoog waren onzichtbaar omdat ze waren ondergesneeuwd. Gelukkig was er een groep voor ons met een gids en hebben we ons bij hem aangesloten. Je zag maximaal 10 meter ver en stond heel ver voorover gebogen om ook maar recht te blijven staan met wind die opliep tot over 100kph! Leuk zo’n weerbericht. Niks van Mount Doom of Mordor gezien maar 6 uur later waren we weer bij de auto. Deze toch ga ik nog eens doen maar dan hopelijk in beter weer.

IMG_0191.JPG

 

 

 

 

 

Vervolgens door gereden naar Wellington op de mooiste weg die ik tot nu toe ben tegengekomen. Erg mooi en een aanrader voor iedereen die nog naar New Zeeland gaat.

IMG_0216.JPG

 

 

 

 

 

Wellington lijkt een beetje op Amsterdam wat parkeren betreft, ERG DUUR! Gelukkig ‘s avonds 2 maaltijden voor de prijs van 1 gekregen om het goed te maken. Dag erna meteen op de boot gesprongen ( wederom belachelijk duur, 250 nzd ) voor een tocht van 2,5 uur.
Het laatste stuk is dan wel erg mooi en je komt dan aan op de Marlborough Sounds. Schitterend gebied en misschien te vergelijken met de fjorden van Noorwegen. Niet lang getreuzeld snel in de auto gesprongen om weer door te rijden want Marye heeft een planning en ik probeer haar zo goed mogelijk te voorzien.

IMG_0162.JPG

 

 

 

 

 

Wildkamperen op een prachtplek met geweldige zons ondergang en de volgende dag gelopen over de Abel Tasman Track, 1 van de mooiere meerdagse tochten van NZ. Omdat Lennart wel waar voor zijn geld wilde, de verre boot gepakt. Deze vertrok jammer genoeg wat later. Wat resulteerde in een tocht van 8 uur en een aankomst om 9 uur ‘s avonds bij te auto. Snel wat gekookt en slapen gaan. Dag erna Gletchers en Pancake rots bezichtigd.

IMG_0272.JPG

 

 

 

 

 

Wetenschap weet nog steeds niet hoe de pancake rots gevormd zijn. Ze hebben wel een idee van het proces dat heeft plaatsgevonden maar niet waarom. Jammer genoeg was mijn batterij op en heeft marye je de betere foto’s van de blowholes ( lucht zit vast door druk van water en spuit er boven in de rots uit ). Door naar Wanaka en jemig wat is het daar mooi.
Lennart vertikte het om verder te rijden en 2 dagen daar gebleven om ook nog eens de finale van wereldbeker rugby te volgen. We wilden eigenlijk de Mildfor Track lopen. De mooiste van New Zeeland als je iedereen mag geloven. Jammer genoeg kregen we niet genoeg mensen in de boot die je er naar toe moet brengen. Dagen erna ging het vol seizoen in en dan betaal je per hut overnachting 50 nzd pp. Daar boek je nog bijna een kamer in het Hilton in dus dat vond deze jongen weer te duur. Marye sprong dus maar perdoes uit een vliegtuig van 15000 Feet.

IMG_0320.JPGIMG_0360.JPG

 

 

 

 

 

Om door te gaan naar queenstown.
Nacht wildkamperen gaf boete ( 200 NZD ! ) en boete voor verkeerdparkeren. ( je mag dus niet met je neus tegen de richting in parkeren! ( 40 ) euro boete. Toch nog maar snel wat frisbee golf gespeeld en doorgegaan naar fjordland.

IMG_0380.JPG

 

 

 

 

 

Prachtig gebied en veel foto’s ( zie foto’s! DUH )

IMG_0460.JPG

 

 

 

 

 

Reis van Marye begint aan een einde te komen maar niet voordat we wijn proeven, 5 nzd voor 14 wijnen + 2,5 uur uitleg en hebben gezwommen met dolfijnen. In een ijskoude oceaan gekke bewegingen maken en geluiden maken om dolfijnen aan te trekken, het werkt. Zeker met de jeugdige groep die wij hadden schreeuwt iedereen de longen uit zijn lijf en zwemmen de dolfijnen om je heen. Een geweldige belevenis.

IMG_0710.JPG

 

 

 

 

 

Via vele mooie wegen en paden komen we terecht in Christchurch. Totaal anders aan dan verwacht. Ja er was een aardbeving 8 maanden geleden en ja deze was zeer hevig. Echter het hele centrum van de stad gaat plat. Ze zijn nog steeds bezig gebouwen omlaag te halen. Dit moeten ze etage voor etage doen. De wederopbouw gaat nog 20 jaar!! duren.

IMG_0738.JPG

 

 

 

 

 

Ik moet afscheid nemen van Marye en dat doet me meer pijn dan verwacht. Schijnbaar heb ik toch nog een hart.. die niet van constant van steen is.

IMG_0760.JPG

 

 

 

 

 

Ik blijf nog 1 dag in chch en ga dan door naar een klimgebied. Daar zit ik nu een week en ga morgen naar Arthus pass een tocht lopen samen met Dave uit Thailand.
Het is een beetje een rommelte dit verhaal, maar ik raak een beetje zoek uit hoeveel dingen ik wel niet moet vertellen. Het beste is me uit te nodigen voor een hapje en drankje en dan gaat het vast een stuk beter ;)

IMG_0768.JPG

 

 

 

 

Groetjes uit Nieuw Zeeland

Lennart

5 Comments

Filed under Uncategorized

New Zealand

Wegens de vele verzoeken van hetzelfde aantal lezers van deze blog ( kuch Dave, ouders, Cobie en Ralph ) toch maar een update vanuit New Zealand. Het goede nieuws… ik leef nog, wees maar niet bang onkruid vergaat niet.

Laatste nacht in Bangkok nog snel een gitaar gekocht op de lokale markt. Om vervolgens een afscheidsfeestje te hebben. Die er meteen ook voor zorgde dat ik me versliep. Waarvan ik de telefoon de schuld geef aangezien de snooze functie niet werkte!! ( het kan niet aan Lennart liggen ik ben zo punctueel ). Toch nog op tijd voor de shuttlebus naar de luchthaven om in de laatste uren van Bangkok nog even een scooter tegen een auto zie rijden waardoor de passagier in de laadbak van de auto vliegt. Mijn taxichauffeur maakt het volgens mij vaker mee aangezien hij lachend doorrijdt. ( De persoon in kwestie heeft het wel overleefd ).

Voor het eerst gevlogen met Jetstar. Ik kan zeggen het is erg goedkoop maar ook heel erg minimaal. Op een 12 uur vlucht krijg je geen gratis eten of drinken. Je moet voor alles betalen en de prijzen zijn absurd. 14 Euro voor een maaltijd dat ze voor je opwarmen in de magnetron is mij te gek. Gelukkig had ik al wat ingeslagen op de luchthaven om mijn reis wat te verzachten. Jammer dat ik me niet heel warm had aangekleed aangezien ze wel de airco op volle toeren laten draaien. Waarschijnlijk om meer dekentjes te verkopen. Hierdoor toch een virusje opgelopen die wat hinderlijk was maar nu begint te verdwijnen.

Aangekomen in Auckland de bus gepakt volgens de routeplanner die ik had uitgeprint. Jammer genoeg snapte de buschauffeuse mij niet en dropt ze me op een verkeerd punt. Daar sta je dan bij een shoppingmall met 28 Kilo + gitaar in je handen. Ben toen maar naar binnen gelopen om bij de informatie balie te vragen welke bus ik zou moeten pakken. Terwijl ik het uitleg waar ik heen moet, vraagt een man achter me “Where do you wanne go” . Remuera zeg ik. Oh that is a 15 min drive, I will take you there!
Zo gezegd zo gedaan en 20 min later sta ik voor mijn motorlodge.
IMG_0007.JPG

 

 

 

 

 

 

 

 

De eerste paar dagen zitten te kijken voor een auto/campervan. Dit valt niet mee aangezien er eigenlijk maar 2 soorten verkopers zijn.

1. Backpackers die hun auto niet met verlies willen verkopen.
voorbeeld: Was een vrouw die haar auto wilde verkopen voor $ 8500,- Ze had deze auto namelijk voor dat bedrag ook gekocht.. Let wel 5 jaar geleden!!!!! Waarschijnlijk ontsnapt uit een inrichting want elke mongool kan je vertellen dat een auto in waarde daalt.

2. De lokale bevolking die busjes opkopen er een bed in bouwen en verkopen voor $ 1000,- winst. Vaak zijn dit Chinezen of Arabieren.
De plaatselijke Marokkaan of Turk van Auckland dus.

Veel gezoek en wat dagen later een Bus van een Fransman gekocht. Deze had problemen thuis en moest de auto wegdoen. Alles zat erin, lekte alleen beetje olie en raam gaat niet zo goed dicht. Beide problemen klonken vertrouwd in de oren dus kocht ik maar de auto.
Jammer genoeg blijkt de auto wat meer te lekken dan wat de man zei.
Stay tuned voor meer informatie :) .

IMG_0003.JPG

 

 

 

 

 

 

 

 

Marye was ondertussen bij mij en wilde graag zo snel mogelijk vertrekken aangezien ze weinig tijd heeft. Vervolgens nog diezelfde nacht naar het noorden gereden. Slechte weersomstandigheden besloten ons om weer de dag erna naar het zuiden te rijden. Elke dag is eigenlijk genieten van de natuurschoon. Het lijkt een beetje of de hele wereld in dit “kleine” land is gepropt aangezien je ontzettend veel verschillende natuur hebt. Zo zijn we gister naar een vulkanisch gebied geweest. Terwijl 100km verderop weer hardstikke plat is en weer 20 km verder enorm heuvel ( berg ) achtig.

IMG_0087.JPG

 

 

 

 

 

 

 

IMG_0157.JPG

 

 

Wij vermaken ons dus wel hier en meer foto’s zullen er ook nog wel komen.

( waarschijnlijk van de garage waar de auto dan gemaakt wordt ;) )

Groetjes lennart

9 Comments

Filed under Uncategorized

Railay/Tonsai

Railay, daar zat ik dus. Om veel te gaan klimmen.

Het grappige was dat ik de eerste dagen helemaal niet ben wezen klimmen. Ik kwam namelijk wat duitse dames tegen die ik had ontmoet in Chiang Mai. Daarvoor verzet je dan wel weer je klimplannen. Ik was namelijk voor het eerst helemaal op mezelf aangewezen en dat is toch anders dan met je grote broer reizen. Samen met de dames naar een lagoon in de bergen gegaan. Volgens de lonely planet makelijk en goed te doen, het viewpoint was erg lastig … Nou Het bleek dat de Lonely Planet niet zo betrouwbaar was aangezien het andersom was. Van de 3 dames gaven 2 het er al snel op. De andere is met wat hulp van mij, en veel blauwe plekken eindelijk onder gekomen. Niet dat het de moeite waard was. Het was mooi en leuk maar niet bijzonder.

P1010024.JPGP1010038.JPG

 

 

 

 

Na 2 dagen met de dames op te hebben getrokken hadden ze genoeg van mij en verlieten ze Railay. Dus ik ging maar naar de plek waar alle klimmers zijn, namelijk Tonsai. Daar aangekomen voelde ik me voor het eerst een beetje eenzaam. Ik had nu niks om op terug te vallen, geen mensen die ik al kende waar ik gezellig kon ontbijten, etc. Dan kan internet een uitkomst zijn door met Marye te praten. Gelukkig ging het elke dag beter en beter. Je leert de andere klimmers kennen, gaat samen klimmen/ontbijten/lunchen/klimmen/avondeten/drinken. Op het einde van de week wilde ik helemaal niet meer weg!

P1010045.JPG

 

 

 

 

Het klimgebied is erg goed voor je ego, zo kon ik een 7a onsighten terwijl ik in Nederland dat niet eens kan als ik het maanden probeer. Niet dat het een ramp is, het klimmen was namelijk geweldig. Je klimt dus overhangende wanden in een paradijs met zee en strand onder je. Op het einde nog wat problemen gehad omdat we graag boven water wilde klimmen. Voor deze toch moesten we 700 bath betalen. Jammer genoeg ging het die dag niet door, aangezien we betaald hadden en het graag wilde doen probeerde we het de dag erna weer. Helaas zat het weer tegen en kon het niet doorgaan. Vervelend was echter dat hij geen geld had om terug te geven, dit had hij namelijk al aan iemand anders gegeven. Na wat problemen met de “levering” van het geld, op het einde toch nog alles terug gekregen.

Zit nu weer in Bangkok, snel wat ondergoed ingeslagen en nu opzoek naar een gitaar en wat goedkope t-shirts. Oh en ik ontmoet net een jongedame in de dormroom waar ik zit. Vraagt of ik toevallig een Olaf ken. Deze aparte jongen had haar wat tips gegeven in Melbourne waar naar toe te gaan. Jammer genoeg ken ik hem niet. Lijkt me beste een aardige gast :)

ps. Ik mag nu de camera hebben die jij haar hebt gegeven, ze heeft nu zelf een nieuwe gekocht :)

Grote kleine wereld

 

Groeten uit Bangkok

 

5 Comments

Filed under Uncategorized

Chiang mai – Krabi

Nou de Olifanten, daar willen jullie alles van weten.
Probleem is, ik weet het zelf nog niet.
Er zijn argumeten om te zeggen dat het positief is.
- ze hoeven niet te werken
- krijgen voldoende voedsel
- wordt elke dag met ze “gespeeld”
Daar tegenover staan een paar negatieve punten.
Het verschil is het dat zij het als een huisdier zien. Zoals wij vroeger paarden zagen. Niet om recreatief op te rijden maar om mee te werken. In cambodja en Birma wordt nu nog steeds veel gebruik gemaakt van olifanten. Dus is een dier beter af als het toeristen moet vermaken of hard moet werken.
Lastig.

_DSC9893.JPG Wat ik wel enigszins jammer vond was dat de folder nogal misleidend was. Dat had ik natuurlijk kunnen weten. Folders zijn per defenitie eigenlijk niet te vertrouwen. Er staat bijvoorbeeld dat je leert je eigen olifant te “besturen”. Nou ik kan je dit vertellen, het maakt geen drol uit hoe hard je schopt of schreeuwt als hij links wil gaan, dan gaat hij links. De trainers hebben wel enige macht over ze maar zelfs dan blijft het een apart verhaal. Zo moest ik een olifant gaan wassen, deze moest dus liggen in de rivier van de trainer. Probleem was dat de olifant 3m verder naar rechts wilde liggen. Het maakte niet uit wat de trainer deed, de olifant stond op en ging 3 m verderop liggen. Het blijven natuurlijk enorme beesten dus commanderen blijft moeilijk. Het is en blijft wel een unieke ervaring om deze machtige beesten van dichtbij te zien. Zo,dat is wel genoeg over de olifanten.

_DSC0022.JPG Daarna ben ik nog 2 dagen in Chaing Mai gebleven om naar Phuket te vliegen. Om 1 uur aangekomen en naar het goedkoopste hotel in Phuket gegaan. Dag erna 4 uur durende busrit, de bus ging namelijk 3 x kapot… naar Krabi. Toen met taxi en boot naar Railay beach gegaan en daar zit ik nu voor de komende dagen.
Het is hier werkelijk wonderschoon, alleen is mijn camera gisteren kapot gegaan ( not really lennart proof ) dus daarom kan ik momenteel geen foto’s plaatsen. Wel heerlijk aan het klimmen gegaan en morgen nog veel meer klimmen.

Foto’s komen nog wel een keer maar dat moet nog even wachten.

Groetjes uit Railay beach
Railay Beach

8 Comments

Filed under Uncategorized

Chiang Mai ->Pai -> Chiang Mai

Aangekomen in Chiang Mai. Een Braziliaan die ik heb ontmoet in de trein reist nu al 4 of 5 dagen met ons. Hardstikke leuk. Het centrum is gezellig en relatief rustig. Vooral erg goedkoop. Heerlijk dat had ik net nodig. Heel veel leuke toers om te doen maar ik heb besloten om alleen met de olifanten mee te gaan. Later hoop ik in NZ bij een buitensport bedrijf te werken zodat ik daar voor gratis leuke dingen kan doen en zo geld kan besparen. ( fingers crossed )

Besloten om motors te huren en hiermee te rijden. 250 cc.
1e keer motorrijden op een 250 cc door bergen en oerwoud is zeker geen straf. Ik ga nu echt zeker mijn motorrijbewijs halen.

P1000432.JPG

 

 

 

 

 

 

 

Nu zullen veel mensen zich afvragen hoe gevaarlijk dat is. Nou dat valt reuze mee. Verkeer in Thailand is erg veilig. Natuurlijk is het geen Europa of NL maar echt gevaarlijk vond ik het niet. Ze vragen hier ook niet of je een rijbewijs heb, ze vragen of je kan motorrijden. Tja mijn pa vond het nooit erg om mijn crossbrommer thuis te stallen zodat ik daar af en toe op kon oefenen. ;) . Die oefening kwam nu goed van pas. Bedankt PA!.

P1000445.JPG

 

 

 

 

 

 

 

Pai, was rustig maar erg mooi. Iets duurder dan Chiang Mai
maar de meeste toeristen waren al weg. Bruggen waren weggeslagen zodat we niet een bungelo konden huren. Toen maar 2 kamers gehuurd en dat was ook prima. ( 2,50 euro per nacht per persoon is wel beetje duur ) Je gaat naar Pai om te relaxen en dat hebben we dus maar gedaan. Van watervallen afglijden is ongeveer gelijk aan spelen met je eerste skelter. Steeds sneller en wilder tot je op een gegeven moment crashed.

P1000523.JPG

 

 

 

Morgen ga ik een dag lang met olifanten rijden/spelen/voeren.
Jullie zijn nog niet van me af!

3 Comments

Filed under Uncategorized

Bangkok Deel 2

Ronde 2 is begonnen.

IK heb nog enkele hele gezellige dagen gehad in Bangkok. Dit kwam eigenlijk vooral door het hostel en om meer precies te zijn onze kamer. In onze kamer was het eigenlijk altijd feest. Ze gingen we samen ontbijten/lunchen en dineren. Waarna we na wat kaarten en goedkoop bier ( bier is niet goedkoop in Thailand ) nog weg gingen naar een bar. Het gezellige was dat eigenlijk de hele kamer hier aan meedeed behalve 1. Die had dus gewoon pech. In de laatste dagen van mijn verblijf in Bangkok ben ik nog naar de Grand Palace geweest. Erg indrukwekkend en mooi om te zien dat ze erg veel waarde hechten aan cultuur. Wat wel grappig is dat op de weg naar de Grand Palace minimaal 6 mensen ons hebben verteld dat het dicht was.

P1000293.JPG

Dat gaat ongeveer als volgt:
- Sir sir, where are you going, you going Grand Palace?
- Yeah we are going Grand Palace.
- Oh sir, Grand palace not open for tourist today! It’s closed! Because of ( insert various reasons ).
You can go to Standing Buddha Very nice. It’s Free!

- No i think we want to go Grand Palace
- Yes sir, but its closed! Standing Buddha free. You know where it is? It’s 50 min walk but 10 min with Tuktuk. ( actually i did knew where it was and its only 10 min walk and maybe 2 min with tuktuk ).
- Well bye bye we just try anyway.

So this happens like 6 times, even while you stand in front of 1 of the gates which you pass if you go to the main entrance, people will walk up to you and try to get you away from it.

Ik ga hieronder nu nog even een paar mooie redenen geven.
- Het is volle maan, dus dicht ( ik wist dat het een dag eerder volle maan was maar okeeeee, zal wel ;) )
- Het is vakantie dus dicht…. ( overal leerlingen en studenten )
- je hebt een korte broek aan en dat mag niet. ( Klopt, maar je kan er gratis een broek krijgen! )
- Er is een speciale ceremonie. (ook dit klopte maar dat was maar in 1 gedeelte.)

Op de weg terug hadden we nog ruzie met wat verkopers van mais. We liepen namelijk terug naar de boot en ineens grijpt iemand me vast duwt zakjes met mais in mijn hand. Overal valt al mais op de grond.
- It’s free , just give blessing for good luck, its free!
- No, here you can get it back.

Maar dat willen ze dus niet. Ik zei dan leg ik het maar op de grond en dat de duiven al blij waren, want aangezien die zakjes open zijn valt alles er al uit.
- You have to Pay you have to PAY!
Gewoon weglopen dan. Ze mogen dan wel boos zijn maar daar geef ik dus weer niks om.
Its free, but you have to pay.

Wat dan wel weer leuk is, is de lokale boot in Bangkok deze brengt je heel snel door de stad. Kost 9 Bath dat is ongeveer 20 cent en er zitten alleen maar lokale mensen op. Wel graag de zeilen omhoog houden want het water waar je in vaart is niet bepaald schoon.

P1000211.JPG

Daarna zijn we op trein gesprongen naar Chiang Mai. 2e stad van Thailand maar het verschil is supergroot. Mensen zijn veel vriendelijker en veel minder toeristen. Me like! In de trein die supercomfortabel is werd Ralph al meteen bestolen. Dit ontdekte we pas de volgende ochtend.
Ineens kwam een treinbeambte met zijn camera binnenlopen. Dat is gek zei Ralph ik heb die camera hier nog niet gebruikt. Nader onderzoek bleek dat al het contante geld was verdwenen zo’n 3000 bth/75 euro.

P1000299.JPG

Zo dit was wel weer lang genoeg. Ik zit nu in Chiang Mai, ga morgen naar Pang en vlieg waarschijnlijk rond de 20 naar Phuket. Meer verhalen komen nog wel.

Groetjes uit Chiang Mai

-

7 Comments

Filed under Uncategorized

Bangkok

Daar zit ik dan 9000 km verderop.
Bangkok airport is mooi en opgeruimd, niet altijd even practisch en vol met waarschuwingen.
Zo is eten op het station en in de trein verboden. Je kan niet op het spoor komen want alles is afgesloten met glas en er zijn geen banken. Dit vond ik erg gek maar waarschijnlijk geeft dat weer rust in de stationshal die net zo goed een operatieruimte kon zijn.

Na 2 dagen Bangkok vind ik het al weer genoeg hier, hoewel Olaf er ontzetten van houdt is dit geen stad voor mij. Ik wil graag culturen ontdekken en hoewel er ook niet toeristische plekken zijn ( genoeg zelf ) is dit niet helemaal waar ik opzoek naar ben. Ik wil graag naar afgelegen remote plekken zonder enige vorm van toeristen om daar activiteiten te ondernemen. Misschien niet zo gezellig en social als Bangkok maar meer mijn ding. Wel is het hier erg gezellig de meeste backpackers staan open voor alles en onderhoudend.

Zojuist mijn eerste tempel bezocht. Grappig hoe je ziet hoe netjes en verzorgd dat eruit ziet, terwijl als je 2 meter buiten het complex kijkt liggen de vuilhopen op de grond. Toch is het volgends mij een rustbaken in een drukke stad als Bangkok want de wereld verandert in die 4 meter. Zo is het er rustig, opgeruimd, verzorgd en vriendelijk. Ik bedoel daarmee, dat iemand me hielp zonder dat hij er geld voor wilde! Dit was me nog niet eerder overkomen in de eerste 2 dagen.

Komende tijd opzoek naar nog mooie plekken in de stad zodat ik mijn mening kan bijstellen.

Groetjes uit Bangkok

6 Comments

Filed under Uncategorized